حالت بای‌استابل (Bistable Mode) - فلیپ‌فلاپ

در این حالت، 555 مانند یک فلیپ‌فلاپ ساده عمل می‌کند. دو ورودی SET (که در اینجا همان Trigger است) و RESET برای کنترل آن وجود دارد.

اتصالات کلیدی:

    پایه 1 (GND): به زمین وصل می‌شود.
    پایه 8 (VCC): به منبع تغذیه مثبت وصل می‌شود.
    پایه 5 (CTRL): معمولاً یک خازن 0.01µF (10nF) به زمین وصل می‌شود.
    پایه 2 (TRIG): به ورودی SET وصل می‌شود. وقتی این پایه HIGH شود (ولتاژ آن به1/3VCC برسد)، خروجی HIGH می‌شود.
    پایه 6 (THRES): این پایه را به VCC وصل می‌کنیم (چون در این حالت دیگر برای زمان‌سنجی استفاده نمی‌شود).
    پایه 4 (RESET): به ورودی RESET وصل می‌شود. وقتی این پایه LOW شود (به زمین وصل شود)، خروجی LOW می‌شود.
    پایه 7 (DISCH): این پایه را باز می‌گذاریم (Not Connected).


نحوه عملکرد:
    SET: اگر پالس HIGH (بیشتر از1/3VCC) به پایه TRIG (پایه 2) اعمال شود، آی‌سی SET شده و خروجی (پایه 3) HIGH می‌شود.
    RESET: اگر پالس LOW (به زمین) به پایه RESET (پایه 4) اعمال شود، آی‌سی RESET شده و خروجی LOW می‌شود.
    حفظ وضعیت: پس از SET یا RESET شدن، آی‌سی وضعیت خود را تا زمانی که فرمان مخالف دریافت کند، حفظ می‌کند.
نکته مهم: در حالت بای‌استابل، نیازی به مقاومت و خازن زمان‌سنجی (R و C) نداریم.

این حالت بای‌استابل (Bistable Mode) - فلیپ‌فلاپ به چه دردی می‌خورد؟
این حالت 555 را به یک فلیپ‌فلاپ (Flip-Flop) ساده تبدیل می‌کند که می‌تواند دو وضعیت (SET و RESET) را به خاطر بسپارد و نگه دارد.

کاربردهای عملی:
    حافظه تک بیتی: ذخیره یک بیت اطلاعات (0 یا 1).
    تولید ست/ریست: برای مداراتی که نیاز به فعال‌سازی (SET) و غیرفعال‌سازی (RESET) مجزا دارند.
    مدارهای دیجیتال ساده: به عنوان یک گیت منطقی پایه.
    تغییر وضعیت با دکمه: مثلاً یک دکمه برای روشن کردن و دکمه دیگر برای خاموش کردن یک دستگاه (مثل یک چراغ).
    نشانگر وضعیت: نگه داشتن یک وضعیت (مثلاً روشن ماندن یک LED) تا زمانی که دستور ریست صادر شود.

مثال: فرض کنید می‌خواهید با فشردن یک دکمه، یک LED روشن شود و تا زمانی که دکمه دیگری (RESET) را فشار ندهید، روشن بماند. حالت بای‌استابل 555 این کار را انجام می‌دهد.